TED
– talk

Ik begrijp er niets van.
Het was toch gisteren dat Kinderen voor Kinderen over een tweedehands jas zongen en dat Urbanus niet hield van madammen in een bontjas?
Hoe kan het dan, dat van de een op andere dag
bijna ieder meisje dat ik hier in mijn kantoor ontvang,
schaamteloos een jas met een heuse bontkraag over mijn stoeltjes hangt?
Waar is de compassie gebleven?
Waar zijn de potten actieverf gebleven? Waar is het protest?

De wasbeerhondjes schijnen levend gevild te worden.
Gewoon niet aan denken zegt een cliënte tegen mij.
Maar dat is makkelijk gezegd.

Die bontkraagjes lijken namelijk sprekend op onze kat TED.
Sinds de opmars van bont (hoogste verkoopcijfers uit de geschiedenis),
ben ik al herhaalde malen gewaarschuwd door verschillende achterburen,
dat TED erg geliefd is.
Godzijdank is hij amper te borstelen, laat staan te villen.
Desondanks hebben we TED voor de zekerheid toch maar een speciaal halsbandje omgedaan.
Met een verfbom erin.

Wat mijzelf betreft: ik ga de stoelen op mijn kantoor maar eens een dikke laag natte verf geven.
Fluorescerend roze denk ik.

http://www.bontkragen.nl/wasbeerhond/