It is Written

Met stokken slaan ze om zich heen. Ze rennen de nauwe straatjes door. Een moeder ziet ze aankomen en probeert haar kinderen te beschermen. Grote ogen van angst. Gegil. Chaos. Brand. Rook. Geweld. Ze wordt neergeslagen. Dood. Haar zoontjes vluchten. Ze rennen. Ze proberen hulp te zoeken. Tevergeefs. Ze schuilen. Ze zijn alleen. Het regent heel hard. Een meisje, ook alleen overgebleven, blijft bij hen. De drie musketiers.

Jaren later weet een van de weesjes alle antwoorden in de tv-quiz ‘Who wants to be a millionaire.’ Zijn leven heeft hem les gegeven; een harde les. De hoop om zijn jeugdliefde te vinden, te redden en lief te hebben is zijn drijfveer, zijn lot. De oudste broer neemt, waar de jongste geeft. Broederliefde en verraad. Prachtige thema’s in een heel erg geweldige film: Slummdog Millionaire. Wat doet het leven met je? Hoe word je wat je bent?

Het kan niemand ontgaan zijn, dat deze film nu in de bioscopen draait. Regelmatig uitgeroepen tot beste film en 8 oscars in de wacht gesleept. Zeer terecht. Als je de film nog niet gezien hebt: GA!!

Vanaf de eerste seconde wordt je de film ingezogen, met volle vaart ben je getuige van een ruwe achtervolging. De jochies worden door de Indiase politie achternagezeten. De slumms worden gefilmd, zoals ze bij mijn weten nog nooit gefilmd zijn. Vies, rauw, en toch met liefde en grote glimlachen. De drie musketiers vechten zich hun leven door met hun eigen overlevingsstrategie. De mens wordt belicht van zijn goorste, smerigste- en van zijn puurste kant. Maar liefde en hoop zijn er ook en zitten onder de dikke laag vuil van haat, hebzucht en ook verlangen.

India is het land van de tegenstellingen. Ontzettend rijk tegenover ontzettend arm. Zeer smerig tegenover pure schoonheid. Ongelooflijk gastvrij en vredelievend tegenover superarrogant en intens gemeen. Hightech tegenover blote voeten en op straat slapen. In een sneltreinvaart ga je door een scala van emoties heen en dat heeft de regisseur van o.a. ‘Trainspotting’ ten volle in deze film laten zien.

En wat denk jezelf? Kan je nog in voorbestemming geloven als het leven je niet mee zit? Hoe neem jij het leven? Waar hoop je op? Wat is je doel? En wat zijn je grenzen? En kan je eerlijk en puur blijven als de krochten van je ziel op hun zuilen van reinheid staan te trillen?

Zoonlief vroeg vanmorgen hoeveel levens wij hebben. Hij dacht zelf heel veel. En dat hoop ik ook. Dat het voorbestemd is, dat hij maar vaak en veel en lang en gelukkig mag leven.